یکشنبه، ۲۲ تیر ۱۳۹۹
خانه / نقد و بررسی / نقد و بررسی بازی Disintegration

نقد و بررسی بازی Disintegration

Disintegration عنوانی در سبک First-Person Shooter علمی/تخیلی است که با المان‌های Real-Time Strategy مخلوط شده است. این بازی توسط استودیوی V1 Interactive و شخص Marcus Lehto از اعضای سازنده‌ی سابق عنوان پرطرفدار Halo ساخته شده و شرکت Private Division وظیفه‌ی انتشار آن را به عهده گرفته است. اتفاقات بازی در ۱۵۰ سال آینده اتفاق می‌افتد؛ جایی که دانشمندان، مغز و ذهن انسان را با بدن‌های روباتیک پیوند زده‌اند، زیرا خواستار کاهش استفاده از منابع موجود در زمین هستند که به نام پروسه‌ی تجزیه شناخته می‌شود.در حالی که تجزیه در طبیعت به‌صورت موقت است، گروهی از ارتشیان با نام Rayonne پدیدار شدند که قدرت‌های مافوق بشری دارند. وظیفه‌ی آن‌ها مجبور کردن به همنوایی بشریت در پروسه‌ی تجزیه است. داستان بازی راجع به گروهی قانون‌شکن به رهبری Romer Shoal است؛ شخصی که خود هم اکنون تجزیه شده است. شورشی‌ها در تلاش برای به راه انداختن دوباره‌ی انسانیت و بشریت در مخالفت با Rayonneها هستند.

خب، حالا توضیح کوتاهی در مورد بازی دادیم، بهتر است مستقیم برویم سراغ نقد جدیدترین ساخته یکی از سازندگان مشهور سری هیلو. داستان بازی توسط کات سین‌های بین مراحل روایت می‌شود که از صداپیشگی خوبی برخوردار است، ولی متاسفانه عدم پرداخت کافی به کاراکترها و گاهی دیالوگ‌های غیر جذاب و وقفه‌ای که بین مراحل تا کات سین بعدی اتفاق می‌افتد، باعث شده که سریعا داستان و کاراکترهای بازی به فراموشی سپرده شوند.

Disintegration 1

گیم‌پلی Disintegration تلفیقی از شوتر اول شخص با المان‌های استراتژی و تاکتیکال است. ما در نقش شخصیت اصلی رومر شوال، سوار بر هواپیمایی از آینده هستیم که توانایی پرواز در ارتفاع کم را داراست. در مراحل مختلف، خود بازی، سلاح‌های ما را تعویض می‌کند که شامل شات‌گان در دو دست، مینی‌گان در دو دست! راکت لانچر در دو دست و به همین منوال خواهد بود. گاهی هم تفنگی برای مداوا کردن هم تیمی‌هایمان داریم. بعضی مراحل تک نفره هستند و مثلا مخفی کاری! که اصلا جالب از آب در نیامده و به آزاد کردن اعضای تیم و ادامه‌ی بازی با آن‌ها ختم می‌شود. متاسفانه طراحی مراحل بازی به‌شدت ضعیف است و اکثر مراحل شبیه به هم هستند که شامل حمله کردن به گروهی از دشمنان – که تنوع زیادی هم ندارند – نابود کردن آن‌ها و خارج شدن از محیط خواهد بود. تنها مرحله‌ی آخر بازی، کمی جذابیت بیشتری نسبت به باقی مراحل آن دارد. سیستم آپگرید بازی، بسیار ساده است و با امتیازهایی که از نابود کردن دشمنان و باز کردن جعبه‌های مخصوص لوت به‌دست آمده قابل خریداری است. تنها نکته‌ی مثبت در گیم‌پلی Disintegration، فیزیک آن است که خیلی از ساختمان‌ها و اجسام، قابلیت تخریب‌پذیری دارند، البته نه مانند چیزی که در عنوان به یادماندنی Red Faction: Guerrilla شاهدش بودیم. این سطحی بودن، بی‌عمق بودن گیم‌پلی، تنوع کم دشمنان، سلاح‌های بازی و انجام ماموریت‌های تکراری، باعث شده بازی بیشتر شبیه به مراحل فرعی باشد تا یک کمپین جذاب، و به همین علت، گیم‌پلی خیلی زود خسته‌کننده و تکراری خواهد شد.

Disintegration 2

البته بازی، ماموریت‌های فرعی هم دارد که برای گرفتن آن‌ها باید قبل از شروع هر مرحله در جایی به نام گاراژ و به‌وسیله‌ی صحبت کردن با اعضای تیم، آن‌ها را دریافت کنیم. ماموریت‌ها بیشتر شامل نابود کردن دشمنان به روشی خاص یا باز کردن لوت باکس‌ها و جمع‌آوری مقادیر خاصی از امتیازات است و جذابیتی ندارند. بازی دارای باس‌فایت هم خواهد بود! ولی متاسفانه تمام باس‌فایت‌های بازی شکل هم هستند و کوچکترین چالشی برای نابود کردن آن‌ها نیاز نیست. انگار مراحل بازی را روی کاربن گذاشته‌اند و کپی کرده‌اند! این عنوان، شامل ۱۲ مرحله خواهد بود که برای به پایان رساندن آن زمانی حدود ۱۵ ساعت نیاز است. متاسفانه المان‌های تاکتیکال و استراتژی بازی بسیار سطحی است و فقط خلاصه به این است که ما در نقش رومر شوال به عنوان رهبر تیم، وظیفه‌ی شفا دادن، دستور دادن و تیراندازی را داریم. می‌توانیم به کل تیم (نه تعداد خاصی یا یک نفر از اعضای تیم) دستور حمله به یک دشمن را داده یا از آن‌ها بخواهیم دنبال ما بیایند. هوش مصنوعی بازی تعریفی ندارد و گاهی با باگ‌های عجیب، باعث آزار گیمر می‌شوند. در بازی برای لول آپ کردن، لوت باکس‌هایی قرار داده شده که از کل تیم همراه باید بخواهیم آن‌ها را برای ما باز کنند که گاهی باگ می‌شود و لوت باکس را باز نخواهند کرد.

بیشتر بخوانید: فهرست تروفی‌های بازی Disintegration منتشر شد

از نظر موسیقی هم متاسفانه با ساندترک‌هایی که هیجان‌انگیز و خاطره‌انگیز باشند مواجه نیستیم. افسوس که در کنار این سطحی‌نگری، ساخته استودیوی V1 از افت فریم هم رنج می‌برد. به بیان ساده‌تر، بازی آن قدر کند است که هیجان را در ما خواهد کشت. این بازی، پر از ایده‌ها و کانسپت‌های بکر بوده که به دلیل پرداخته نشدن به آن‌ها و نداشتن گوناگونی و تنوع مراحل و ماموریت‌ها به‌شدت مایوس‌کننده است. متاسفانه من در زمان قبل از انتشار بازی موفق به تجربه‌ی بخش آنلاین بازی نشدم، زیرا سرورها بازیکن دیگری را پیدا نمی‌کرد و این نقد بر اساس بخش داستانی و تک نفره بازی نوشته شده است.

نتیجه‌گیری کلی:

Disintegration 3

متاسفانه Disintegration در تلفیق سبک شوتر اول شخص با تاکتیکال و استراتژی، خوب عمل نکرده است. با وجود کانسپت جذاب، متاسفانه سطحی‌گرایی در بازی به‌شدت به این عنوان لطمه وارد کرده. بعد از ۱ ساعت بازی کردن، بازی به شدت تکراری و خسته‌کننده خواهد شد و از المان‌های تاکتیکال هم زیاد خبری نیست. بازی به‌شدت کند است و گیم‌پلی بی‌عمقی دارد.

از نظر طراحی مرحله و داستان هم چنگی به دل نمی‌زند.دشمنان بازی تنوع زیادی ندارند و رفتارشان قابل پیش‌بینی است. متاسفانه باس‌فایت‌های بازی یکی از نقاط ضعف دیگر بازی به شمار می‌روند! زیرا به‌شدت آسان و بدون چالش هستند و تماما به یک شکل و روش کشته خواهند شد. بازی از باگ‌های ریز و درشتی هم رنج می‌برد که گاهی اجازه‌ی ادامه‌ی بازی را به بازیکن نخواهند داد و باید از چک‌پوینت قبلی بازی را شروع کنیم و امیدوار باشیم این بار شانس ما را همراهی کند. همین‌طور با افت فریم‌هایی هم در بازی روبه‌رو خواهیم شد. یکی از نکات مثبت بازی، فیزیک تخریب‌پذیری آن است که البته در گیم‌پلی بازی و پیشبرد مراحل تفاوتی ایجاد نخواهد کرد و در ازای همین فیزیک به‌شدت از گرافیک بازی کاسته شده است و با عنوان چشم‌نوازی هم طرف نخواهیم بود. به راستی که نام Disintegration برازنده‌ی این عنوان است زیرا از هسته و درون این بازی تجزیه و متلاشی شده است و رسالت یک بازی که سرگرم‌کننده و لذت‌بخش بودن آن است را به ارمغان نخواهد آورد.

نقاط قوت:

  • فیزیک و تخریب‌پذیری مناسب
  • این بازی به قدری توقع گیمر را پایین می‌آورد که باعث لذت‌بخش شدن بسیاری از عناوین متوسط موجود خواهد شد.

نقاط ضعف:

  • سطحی بودن گیم‌پلی، استفاده و تلفیق غیر جذاب و نادرست از سبک‌های FPS-Strategy
  • داستان و کاراکترهای فراموش‌شدنی
  • مشکلات تکنیکی و افت فریم و باگ‌های متعدد
  • باس‌فایت‌های تکراری و بدون چالش
  • تنوع کم ماموریت‌ها و دشمنان و سلاح‌های بازی
  • بازی به شدت خسته‌کننده و تکراری است

امتیاز: ۶ از ۱۰

منبع: بازیسنتر

شاید برایتان جذاب باشد

بازی-The-Last-of-Us-Part-2

نقد و بررسی بازی The Last of Us Part 2

خوش‌شانس بودن شاید آرزوی هر انسانی باشد که اندکی به تصادفی بودن روزگار اعتقاد دارد. …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *