دوشنبه، ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۰
خانه / اختصاصی / بررسی بازی موبایلی فرار از جزیره | امان از دهه ۹۰ی‌ها!

بررسی بازی موبایلی فرار از جزیره | امان از دهه ۹۰ی‌ها!

سبکاستراتژی
سازندهقله‌ی هنر
رده‌بندی سنی+۱۲
بستراندروید

هیجان قبلاً جزء جدایی‌ناپذیر بازی‌های ویدیویی بود؛ یکی از انگیزه‌های اصلی در زمان‌هایی که نه اینترنتی بود که بازیمان را به کسی نشان دهیم، نه خبری از تروفی و اچیومنت بود، نه امتیازهای مختلف برای ارتقا داشتیم، و نه خبری از سکه و اسکین و لوت باکس بود. در آن زمان‌ها هیجان، حرف اصلی را می‌زد. بعدا قصه فرق کرد و به‌ویژه بازی‌های موبایلی تا جایی که توانستند از هرچه هیجان و استرس بود فاصله گرفتند تا به این وسیله، دامنه‌ی مخاطبین را گسترده کرده و به فروش بالاتری دست پیدا کنند. اما امروز می‌خواهیم در گیم اسکن با محصولی آشنا شویم که سعی کرده در موبایل هیجان ایجاد کند و این کار را به روشی جالب و جدید پیاده کرده است.

بازی فرار از جزیره

«فرار از جزیره» محصولی اندرویدی تولید شده توسط قله‌ی هنر در سبک استراتژی است که ما نسخه‌ی ۰.۷ آن در کافه بازار را مورد بررسی قرار داده‌ایم. بازی در حال حاضر (بهار ۱۴۰۰) با کمتر از ۱۰۰ دانلود و ۱۸ نظر به نمره‌ی ۴.۲ رسیده، ۴۲ مگابایت حجم و دارای رده‌بندی سنی +۱۲ است.

قصه از این قرار است که سه تا پسر بچه که با هواپیما به اردو رفته بودند (خدا می‌داند در کدام مدرسه درس می‌خوانده‌اند که با هواپیما می‌روند اردو!) اینقدر شلوغ می‌کنند و دردسر می‌سازند که خلبان با فشردن دکمه‌ی سیک… نه! منظور دکمه‌ی اجکت، از هواپیما به بیرون پرتشان می‌کند و این بیچاره‌ها راست در جزیره‌ای پر از زامبی‌های پیشرفته و مجهز می‌افتند (چیزی شبیه به داستان Far Cry 3).

زامبی‌های مذکور با روش‌های مشخص و مدوّن و با استفاده از امکانات دفاعی پیشرفته از مواضع‌شان دفاع می‌کنند طوری که انگار اورانیوم دارند و به راحتی و راست و مستقیم نمی‌شود از سد آن‌ها عبور کرد. حالا شما وظیفه دارید که این سه پسربچه‌ی کله‌خر را از جزیره نجات بدهید.

ماموریت شما این است: بچه‌ها را از نقطه‌ی الف به نقطه‌ی ب برسانید. چگونه؟ با رسم شکل! شکل که نه، خط. با استفاده از انگشت باید روی صفحه، مسیر حرکت این شیاطین کوچک را رسم کنید و با لمس صفحه به آن‌ها فرمان حرکت بدهید. اولی می‌رود و اگر به انتهای مسیر رسید، می‌توانید به دومی و به همین ترتیب به سومی دستور حرکت بدهید.

در مسیر رساندن پسر بچه‌ها چند چالش پیش رویتان قرار دارند، چالش‌هایی که با پیشروی در مراحل، شدیدتر، طولانی‌تر و پیچیده‌تر خواهند شد. همه‌چیز بر اساس محاسبه، تقریب و زمان‌بندیست و دقیقا همین قوانین چنان هیجان و استرسی به ماموریت‌ها می‌افزایند که تجربه‌ی فرار از جزیره را از بسیاری از آثار موبایلی متمایز می‌کند. همان هیجانی که در مقدمه به آن اشاره شد. اول مسیر حرکت را مشخص می‌کنید؛ باید حواستان باشد راهی که می‌کشید از زیر نورهای متحرک، از مسیر دیوارها، فنس‌ها و از وسطِ مسیر حرکت زامبی‌های چراغ به دست نباشد.

بازی ایرانی فرار از جزیره

بعد از رسم صحیح مسیر، لازم است به زمان‌بندی حرکت توجه کنید؛ اولاً که به نظر می‌رسد بین سرعت حرکت بچه‌ها باهم فرق وجود دارد. پسرک کچل (نامش یادم نیست چون خیلی جاها جهت رعایت احترام جمع، بدون صدا بازی کرده‌ام!) از بقیه سریع‌تر و خفن‌تر و کاراکتر شماره‌ی دو از همه خنگ‌تر و بی‌عقل‌تر است (به خاطر دست و پا چلفتی بودن همین بشر، مجبور می‌شوید یک عالمه مرحله اضافه بروید). علاوه بر این مورد، چراغ‌های متحرک، زامبی‌های در حال حرکت با سرعت و الگوهای مختلف و درب‌های لیزری، همه دارای ریتم زمانی خاص خود هستند که باید به آن‌ها هم توجه کنید.

زمان‌بندی، هم بستگی به لحظه‌ای که فرمان حرکت صادر می‌کنید دارد هم به خطی که رسم کرده‌اید. حواستان باشد که راه مستقیم همیشه بهترین گزینه نیست! برای راحت‌تر شدن کار، فرار از جزیره، دو قابلیت کمکی به نام‌های حالت نامرئی و حالت نینجا در اختیارتان می‌گذارد که با اولی قادر خواهید بود از دیوار راست بالا بروید (بی‌شوخی) و با دومی، تمام موانع و مشکلات (به جز در و دیوار) به مدت ۱۵ ثانیه از سر راه محو می‌شوند (از این حالت برای آن شاگرد خنگ و دست و پا چلفتی شماره‌ی دو استفاده کنید!).

مطلب مرتبط: بررسی بازی موبایلی لاین بازی | نقطه خط چین فضایی

فرار از جزیره ۵۰ مرحله دارد که به شکلی نامشخص و نامتوازن در قالب دو فصل (در حقیقت سه فصل) تقسیم شده‌اند. فصل‌بندی مراحل به داستان ربط دارد و در گیم‌پلی و زمان کلی مراحل هم موثر است؛ حرکت عاقلانه که از طولانی شدن بیش از اندازه و به چالش کشیدن صبر بازیکن کاسته است.

جالبی این بازی این است که پایان دارد و قرار نیست تا آخر دنیا درگیرش باشید. هرچند به نظر می‌رسد این تصمیم بیشتر به خاطر کمبود منابع و محدودیت‌های تولیدی بوده (و احتمالاً در فرار از جزیره‌ی ۲ خبری از این ویژگی نخواهد بود) اما در نتیجه‌ی کار، اثر بسیار مطلوبی گذاشته. حس رسیدن به پایان و کسب دستاوردی مثل تماشای کات سین انتهایی از چیزهایی است که در آثار موبایلی، خیلی به ندرت شاهدش هستیم.

فرار از جزیره، عملکرد بازیکن را با اعطای ستاره در انتهای مسیر مشخص می‌کند، اما معلوم نیست معیارهای این ارزیابی کدامند و صفحه‌ای برای تعیین مولفه‌های تعیین موفقیت پس از ماموریت‌ها به نمایش در نمی‌آید (یا شاید ما ندیدیم). فقط هنگام انتخاب مرحله می‌توانید زیر هر ماموریت، تعداد ستاره‌ها را ببینید. البته که این ستاره‌ها کاربردی هم ندارند!

بازی موبایل فرار از جزیره

گرافیک فرار از جزیره یکدست نیست. مدل‌های محیط و اشیاء خوب و با سبک زیبایی کار شده که فضای سبک و آرامی برای اثر ساخته‌اند. نور و سایه در محصول رعایت شده و با این‌که شاهد هیچ جلوه‌ی نوریِ پویایی نیستیم اما اشکال خاصی به آن وارد نیست.

در قسمت پویانمایی و حرکات، چه کاراکترها و زامبی‌ها، چه اجزای محیط، اشکالی دیده نمی‌شود. اما مدل‌سازی قهرمان‌ها توی ذوق می‌زند، چون نه کاملاً کارتونی است نه کاملا واقعی. قصه وقتی غم‌انگیزتر می‌شود که بافت‌های چهره و لباسشان را برانداز می‌کنیم. بین شخصیت‌پردازی که با داستان و صدا برای قهرمان‌ها ایجاد شده و نمایش ظاهریشان فاصله زیادی وجود دارد.

مورد نچسب بعدی مربوط به کلیدها و قلم‌هاست: زمینه‌ی کلیدها ارتباط واضحی با فضا یا رنگ‌های موجود در مراحل ندارد؛ اعداد مراحل انگلیسی، ولی اعداد زیر صفحه‌های مراحل فارسی‌اند. در نهایت می‌شود گفت از لحاظ گرافیکی بین محیط (اشیاء ثابت) و کاراکترها (غیر ثابت) اختلاف زیاد است.

بازی موبایلی فرار از جزیره

صدای فرار از جزیره، کامل و درست و مرتب است. اولاً که سازنده برای کاراکترهایش صداگذاری کرده و با استفاده از جمله‌های خاص، رنگ قهرمان‌ها را بیشتر جلوه داده است. از لحاظ موسیقی، برای فهرست، یک قطعه (که حال و هوایی کارتونی/ژاپنی/انیمیشنی دارد)، برای مراحل، یک قطعه و برای فروشگاه هم یک قطعه‌ی مجزا داریم که هر سه از لحاظ فضا و حس با محصول همراه‌اند و خلاف مسیر تجربه‌ی کلی حرکت نمی‌کنند.

از طرف دیگر، خیلی هم قطعات کوتاهی نیستند و قطع و وصل درستی دارند. جلوه‌های صوتی هم با ظرافت و دقت تهیه و جایگذاری شده‌اند. تقریبا همه‌چیز صدا دارد (حتی درب‌های لیزری که مثل مهتابی‌های قدیمی در حال سوختن صدا می‌دهند). اما صدای آژیر پلیسی که در صورت خطا رفتن پخش می‌شود، خیلی به فضا مرتبط نیست و ناگهانی و گاهی گوش خراش است.

بازی اندرویدی فرار از جزیره

سامانه‌ی درآمدزایی فرار از جزیره قاطع و مستقیم و جز آن مواردی است که بازیکن را سر کار نمی‌گذارد. برای تکرار مراحل، نیاز به جان دارید و وقتی جان در بساط نداشته باشید بازی بهتان می‌فهماند که بهترین راه برای ادامه‌ی مسیر، رفتن به فروشگاه و تهیه‌ی گزینه‌ی جان بی‌نهایت است، به همین شیکی و سادگی.

به جز این، از آن قابلیت‌های کمکی هم می‌توانید استفاده کنید. فرق این محصول با دیگران این است که رسیدن به مرحله‌ی بعدی واقعاً فایده دارد: اولاً سختی و آسانی ماموریت‌ها خیلی سیر ثابتی ندارد و در مورد فرار از جزیره می‌شود گفت «پس از هر سختی، آسانی هست»؛ دوماً برای رسیدن به آخر داستان و تماشای کات سین باید تمام مراحل را تمام کنید. قابلیت‌ها، هم با پایان هر مرحله به‌دست می‌آیند (یک دانه) و هم قابل تهیه از فروشگاه هستند.

بازی مستقل فرار از جزیره

فرار از جزیره بازی هیجان‌انگیز و جالبی است و چالش‌های منطقی و تکرارپذیری را برایتان عرضه می‌کند. محصول باگ هم دارد و در کل، بیشتر شبیه به طرح اولیه است تا یک محصول نهایی.

مثلاً هیچ دکمه‌ی بازگشتی نیست و اگر با دکمه‌های اندروید Back بزنید از بازی خارج می‌شوید. یا اگر بدون خط کشیدن، فرمان حرکت بدهید شخصیت شروع به درجا زدن می‌کند و دیگر نمی‌شود کاری کرد جز تکرار مرحله. یا مثلاً در مراحلی که باید سه پسر بچه را به انتهای مسیر برسانید، ممکن است دومی و سومی باهم برخورد کنند و از ابتدای خط جابه‌جا شده و زمان‌بندی را بهم بریزند. یا مثلاً در هنگام استفاده از حالت نینجا، چیزهایی می‌بینید که شاخ درمی‌آورید. و یک مورد دیگر هم این‌که هربار که به صفحه‌ی اصلی برمی‌گردید، باید یک انیمیشن کوتاه ببینید!

با تمام این تفاسیر با اثری لذت‌بخش روبه‌رو هستید که به تمام موبایل‌بازها، به‌ویژه علاقه‌مندان به آثار استراتژی نوبتی، پیشنهاد می‌شود. و یک سوال: به نظر شما سه پسربچه که بتوانند تنهایی از دست زامبی‌های پیشرفته فرار کنند و با هواپیما و قایق از یک جزیره در بروند اصلا چرا باید مدرسه بروند؟

سرگرم‌کنندگی و تکرارپذیری۴ از ۵
گرافیک و طراحی۳ از ۵
صدا و موسیقی۳.۵ از ۵
سامانه‌ی درآمدزایی۴ از ۵
دانلود بازی فرار از جزیره

دریافت بازی فرار از جزیره از بازار

+۱۱

شاید برایتان جذاب باشد

بازی ریتبون

نقد و بررسی بازی Ritbone | طعم شیرین نوستالژی

سکوبازی جزء پایه‌های صنعت گیم به شمار می‌رود (به نظرم قبلاً هم این را گفته …

۴ نظر

  1. گرافیک خوبی نداره بازیش

  2. فانه بد نیست مرس از معرفی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *