چهارشنبه، ۵ آذر ۱۳۹۹
خانه / مقالات / تحلیل کنفرانس Xbox Games Showcase مایکروسافت

تحلیل کنفرانس Xbox Games Showcase مایکروسافت

به‌دست آوردن فرصت دوباره در بازار بازی‌های ویدیویی کار راحتی نیست، برای همین همیشه باید سعی کرد بهترین تأثیر اولیه را بر روی مخاطب گذاشت. مایکروسافت این تأثیر اولیه را به کلی با مراسم فاجعه‌بار Inside Xbox که خرداد ماه برگزار کرد از دست داد اما توانست اندکی زمان بخرد تا شاید بار دیگر خود را در رویداد Xbox Games Showcase که چند شب پیش برگزار شد، اثبات کند؛ کاری که با توجه به بالارفتن انتظارات پس از مراسم رونمایی از پلی‌استیشن ۵، آسان نبود.

تحلیل کنفرانس Xbox Games Showcase

منصفانه بنگریم، مایکروسافت در موقعیت خوبی قرار داشت؛ موقعیتی بسیار بهتر از سال‌های گذشته. در نسل بعد هم مشخصاً اکس‌باکس سری اکس کنسول قدرتمندتر است (در نسل هشتم کنسول مایکروسافت قدرت کمتری داشت). در زمینه‌ی سرویس‌ها، اکس‌باکس با امثال گیم‌پس (Game Pass) بسیار عالی عمل کرده است، و در زمینه‌ی بازی‌ها، چشم‌انداز مثبتی برای ما ترسیم کرده بود؛ در چند سال اخیر، مایکروسافت استودیوهای بسیاری به‌ دست آورد و تعداد استودیوهای فرست پارتی خود را تقریباً سه برابر کرد. مسلماً با این استودیوهای جدید، یعنی Obsidian، Ninja Theory، Double Fine، و عنوان بسیار مورد انتظار Halo Infinite، مایکروسافت در موقعیتی قرار داشت که می‌توانست رویدادی برگزار کند که اگر هم فراتر از انتظارات نباشد، حداقل آن‌ها را برآورده کند.

و مایکروسافت باز هم فرصت را از دست داد. انگار روش جدید این شرکت قاپیدن شکست از دستان پیروزی شده است. بارها شده که مایکروسافت در یک قدمی شکوفایی باشد ولی به آن پشت کند و به عقب برگردد و حالا با این وضعیت، دیگر غیرممکن است که بشود این قدم‌های اشتباه را توجیه کرد.

با مهم‌ترین و پایه‌ای‌ترین مسأله شروع می‌کنیم. یکی از دلایلی که رویداد ماه مه Inside Xbox بازخوردهای منفی فراوانی دریافت کرد این بود که باوجود وعده‌ی «گیم‌پلی نسل بعدی»، عملاً گیم‌پلی واقعی بسیار کمی در این برنامه دیدیم. بیشتر تریلرها سینماتیک بودند یا از پیش رندر شده بودند. این موضوع، واکنش‌های منفی بسیاری را برانگیخت و مایکروسافت خطای خود را در محاسبه‌ی انتظارات پذیرفت و وعده داد که در آینده، بهتر عمل کند… که اینطور نشد! در آخرین رویداد مایکروسافت هم گیم‌پلی واقعی، گونه‌ای رو به انقراض به‌شمار می‌رفت و به‌جز Halo Infinite، شاهد گیم‌پلی عمیق دیگری نبودیم.

بعدتر به خود Halo Infinite هم می‌پردازیم، اما اکنون بگذارید درباره دیگر قسمت‌های این مراسم صحبت کنیم. یک تریلر کوتاه از نسخه‌ی جدید Forza دیدیم؛ بدون گیم‌پلی، تاریخ عرضه نامشخص. بازی State of Decay 3 معرفی شد؛ باز هم بدون گیم‌پلی، بدون تاریخ عرضه. بازی جدید و جذاب استودیوی Rare به اسم Everwild معرفی شد؛ بدون گیم‌پلی، بدون تاریخ عرضه، که البته منطقی است چون خود سازندگان بازی در مصاحبه‌ای گفته‌اند که نمی‌دانند چه مکانیک‌هایی می‌خواهند در بازی‌شان قرار دهند؛ بنابراین احتمالاً این بازی تا سال‌ها منتشر نشود. اصلاً شاید تا پایان نسل نهم شاهد عرضه‌ی آن نباشیم!

مطالب مرتبط:

بازی Avowed را دیدم که البته واقعاً جذاب به‌نظر می‌رسید. یک بازی نقش‌آفرینی فانتزی به سبک Elder Scrolls؛ حالا که Skyrim پابه‌سن گذاشته و فعلاً خبری از The Elder Scrolls 6 نیست، دیدن یک بازی جدید در این سبک، خصوصاً که استودیوی Obsidian وظیفه‌ی ساخت آن را برعهده دارد، هایپ بسیار بالایی دارد. فقط یک نکته می‌ماند؛ از این بازی هم گیم‌پلی خاصی ندیدیم و نمی‌دانیم چه زمانی عرضه می‌شود. Psychonauts 2 تا سال بعد تأخیر خورده، به Hellblade 2‌ تنها اشاره‌ای کوتاه شد در این حد که بازی در ایسلند جریان دارد، و اما Fable.

بازی Fable

سال‌هاست که منتظر یک بازی جدید از سری Fable‌ هستیم. این فرنچایز هواداران زیادی دارد و ده سال در سکوت به‌سر برده است و با در نظر گرفتن اینکه دو نسخه‌ی آخر Fable، یکی صرفاً برای کینکت (Kinect) بود و یکی عنوان ناامیدکننده‌‌ی Fable 3، بیشتر از ده سال از آخرین نسخه‌ی خوب این بازی می‌گذرد. و البته که خیلی وقت است که شایعه‌ی ساخت جدید آن زمزمه می‌شود. یک Fable جهان‌باز که توسط پلی‌گراند گیمز (Playground Games)، سازندگان سری فورتزا هورایزن، ساخته می‌شود. از سال ۲۰۱۷ که عرضه‌ی Horizon: Zero Dawn به فیل اسپنسر نشان داد بازی‌های تک‌نفره هنوز بازار خود را دارند (نمی‌دانیم چرا انقدر طول کشید که او به این باور برسد. الان هم وقت صحبت در این باره نیست)، زمزمه‌ی ساخت یک عنوان نقش‌آفرینی توسط استودیوی پلی‌گراند گیمز را می‌شنویم. پس قطعاً رونمایی این بازی یک اتفاق جذاب برای طرفداران می‌بود؛ کمی گیم‌پلی یا نگاهی به دنیای بازی و… نه. این هم فقط یک تریلر سینماتیک کوتاه بود که بازی جدید Fable را تأیید کرد و همین. بدون گیم‌پلی، بدون تاریخ عرضه.

احتمالاً الگوی مشخص بین بازی‌های این مراسم را متوجه شده‌اید؛ بدون گیم‌پلی، بدون تاریخ عرضه‌ی مشخص. این یعنی چه؟ یعنی این بازی‌ها اصلاً آماده‌ی عرضه نیستند. بیشتر این عناوین، حداقل آن‌هایی که جذابترند، مثل Everworld و Avowed و Fable، احتمالاً در بهترین حالت، اواخر ۲۰۲۲ یا اوایل ۲۰۲۳ عرضه شوند. این یعنی احتمالاً ویترین بازی‌های انحصاری فرست پارتی اکس‌باکس سری اکس در سال اول عرضه‌ی کنسول، وضع خوبی نداشته باشد.

نکاتی که درباره آن صحبت شد، به خودی خود لزوماً مشکل تلقی نمی‌شوند. هم پلی‌استیشن ۴ و هم اکس‌باکس وان در یکی دو سال اول عرضه، وضعیت به‌شدت وخیمی از نظر عناوین فرست‌پارتی داشتند که تازه از سال ۲۰۱۵ رو به بهبود رفت. و نکته همینجاست؛ هر دو کنسول در اوایل عرضه مشکل کمبود انحصاری داشتند، یعنی هر دو با نقطه ضعف یکسانی روبه‌رو بودند. اما برای نسل جدید اینطور نیست. سونی برای پلی‌استیشن ۵ چندین انحصاری بزرگ کنار گذاشته است که چندتا از آن‌ها همزمان با کنسول عرضه می‌شوند. بنابراین سری اکس باید همپای پلی‌استیشن ۵ شود، و مایکروسافت، برخلاف سونی و نینتندو، باید به‌اندازه‌ای عنوان جذاب انحصاری داشته باشد که خرید کنسولش ارزش داشته باشد، و البته که برای اکس‌باکس سری اکس این کار را نکرده است. این را زمانی می‌فهمیم که به بزرگترین و مهم‌ترین انحصاری این شرکت نگاه می‌کنیم: Halo Infinite.

بازگشت شکوهمند هیلو، Halo Infinite. تیزر این بازی که در سال ۲۰۱۸ منتشر شد، به‌خاطر جلوه‌های بصری فوق‌العاده، نوید دادن یک هیلوی جدید که با درنظرگرفتن ریشه‌های سری بازطراحی شده، به یک تریلر افسانه‌ای بدل شد. و البته که Halo Infinite به‌عنوان یکی از بازی‌های هنگام عرضه‌ی اکس‌باکس سری اکس تأیید شده است. پس این عنوان می‌توانست نقشی را برای مایکروسافت داشته باشد که Breath of the Wild برای نینتندو داشت، و البته بلایی که بخش اکس‌باکس این شرکت در چند وقت اخیر سر خودش آورده، بر سر این بازی هم خراب شده است.

Halo Infinite بد به‌نظر نمی‌رسد. ایده‌ی یک بازی هیلو با محیط بازتر و هسته‌ی گیم‌پلی این فرنچایز، بسیار جذاب است. آنقدر جذاب که هواداران قدیمی این سری را جذب کند. مشکل اینجاست که Halo Infinite فقط همین را برای ارائه دارد. باز هم هیلو، این‌بار با کمی آزادی بیشتر. هیچ تغییر اساسی‌ای در گیم‌پلی بازی -آنطور که در God of War یا Zelda دیدیم- انجام نشده؛ همان هیلوی همیشگی است و تنها فضای مراحل بازتر شده است. و در کنار همه‌ی این‌ها، بازی واقعاً جلوه‌ی تأثیرگذاری ندارد.

همانطور که گفته شد، بازی بد به‌نظر نمی‌رسد. به‌عنوان یک بازی متوسط نسل فعلی، خیلی هم زیبا است. اما این بازی برای نسل فعلی نیست، برای نسل بعد است، و یک بازی معمولی نسل بعدی هم نیست، پرچمدار قدرتمندترین کنسول نسل بعدی است! انتظارات خیلی زیادی برای این بازی وجود داشت؛ بازگشت شکوهمند Halo و بازی‌ای که قرار است این فرنچایز را به جایگاه مهمی که در گذشته داشت، بر‌گرداند. انحصاری اصلی هنگام عرضه‌ی اکس‌باکس سری اکس. تنها انحصاری بزرگ این کنسول که در آینده‌ی مشخص عرضه می‌شود. و اگر قرار بود بازی‌ای برنامه‌ی پشتیبانی بین‌نسلی (Cross-generation) مایکروسافت را توجیه کند، هیلو می‌توانست. اگر Halo Infinite در حد انتظارات بود، راحت‌تر می‌شد فیل اسپنسر را باور کرد وقتی که گفت اکس‌باکس وان آسیبی به توسعه‌ی بازی‌های سری اکس نمی‌زند.

اما Halo Infinite در حد انتظارات نبود. نمی‌گوییم بازی بدی است. باحال به‌نظر می‌رسد. ولی همان هیلوی همیشگی است. همان چیزهایی را ارائه می‌دهد که قدیم هم وجود داشتند. هیچ تغییر بزرگی در آن انجام نشده که هواداران جدید یا آن‌هایی که ناامید شده بودند را جذب کند؛ کاری که God of War و Breath of the Wild انجام دادند. و همچنین اصلاً شبیه به یک بازی نسل بعدی نیست. بعضی از تصاویر بازی به‌طرز فجیعی ضعیف هستند (البته بازی در حرکت بهتر به‌نظر می‌رسد). اطلاعاتی هم که استودیوی سازنده‌ی بازی، Industries 343 منتشر کرده، مثل «این یک بازی برای ده سال آتی است» و «داستان‌های جدیدی با Halo Infinite روایت می‌شود» صرفاً به هایپ این عنوان آسیب می‌زنند (خصوصاً وقتی می‌فهمید اساس Halo در ۱۰ سال آینده بر سخت‌افزار اکس‌باکس وان هفت ساله بنا شده است). هیلوی جدید حتی از رهگیری پرتو (Ray-tracing) هم بی‌بهره است؛ یکی از ویژگی‌های پایه‌ نسل بعد.

بیشتر از عصبانی، ناامیدی حسی است که به سراغ ما بازی‌بازان می‌آید. دوست داشتیم اکس‌باکس را دوباره شکوفا ببینیم. دوست داشتیم شکوه Halo و Fable را دوباره حس کنیم. می‌خواستیم مایکروسافت بازیگر قوی‌ای در این صنعت باشد و رقابت قدرتمندی با سونی و نینتندو شکل دهد. ولی آن‌ها مهم‌ترین کاری که یک سازنده‌ی پلتفرم بازی باید انجام دهد، انجام نمی‌دهند. در زمینه‌ی سخت‌افزار و سرویس‌ها بسیار عالی عمل می‌کنند، ولی دوباره و دوباره در بازی‌ها شکست می‌خورند، و این بازی‌ها هستند که اهمیت اصلی را دارند، نه سخت‌افزار و سرویس‌ها. و اگر رویداد اخیر اکس‌باکس یک نکته را نشان بدهد، آن است که به‌جز Halo، اکس‌باکس برای مدتی چنین بازی قدرتمندی برای ارائه ندارد.

منبع: گیمفا

شاید برایتان جذاب باشد

سرویس EA Play

سرویس EA Play چیست؟ چه فرقی بین EA Play با Ea Play Pro است؟

در این مقاله می‌خواهیم با سرویس اشتراکی EA Play بیشتر آشنا شویم و ببینیم در …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *